twarze

https://images.unsplash.com/photo-1442570356633-6f94cdd73a48?dpr=1&auto=format&crop=entropy&fit=crop&w=1500&h=994&q=80&cs=tinysrgb

Już od kilku lat, w sezonie jesień-wiosna, spędzam niemal każdego dnia sporo czasu w komunikacji miejskiej. Bez względu na to, co widzę za oknem i w jakim jestem humorze, decyduję się spędzić kolejne chwile swojego życia w podróży, z ludźmi, których w ogóle nie znam. I czasem, kiedy już nie mam siły otwierać kolejnej książki, patrzę w ich twarze.

Ta pani, ubrana jak w reklamie, z białym kołnierzykiem i w butach na wysokich obcasach, w pociągu już nie musi się uśmiechać do wszystkich. Jej znużona głowa opada na oparcie, w jej oczach pojawia się smutne zrezygnowanie. Może przestać udawać, że w normalnym życiu też jej wszystko wychodzi.

Ten poważny pan oddycha z ulgą. Zamiast czytać kolejną poważną gazetę, próbuje odnaleźć chwilę wytchnienia w komórkowej grze. Zabawnie wygląda to niewielkie urządzenie w jego dużej dłoni, oczy wpatrzone w jeden punkt.

Dwie młode kobiety ciągle się śmieją. To chyba spotkanie po latach, w jednym autobusie, bo akurat obie jadą w tę samą stronę. Jedna drugiej z zapałem opowiada o swojej największej pasji – hodowli psów. I choć na pierwszy rzut oka wygląda całkiem zwyczajnie, w tej jednej chwili cała jej twarz rozświetla się tym, co kocha.

Młoda matka i czteroletni synek. Późne upalne popołudnie. Mimo zmęczenia, ona z uwagą i z resztką energii próbuje pokazywać chłopcu coś w kolorowej książeczce, zadawać po kilka razy te same zagadki. I mimo że pewnie sama wie, że wcale nie musi, to matczyne poczucie obowiązku za swoją pociechę nie daje jej odpocząć. Mamy już tak mają.

Studentka z morzem notatek na całym siedzeniu. Zdaje się, że trwają przygotowania do czegoś naprawdę grubego. Nagle dzwoni telefon – dostała pracę. Jeszcze przez pięć minut z zachwytu nie może uwierzyć, potem zdąża obdzwonić wszystkie koleżanki, mamę, babcię i sąsiadka. Taka mała radość w środowe popołudnie – coś się udało.

Starsza para – dziadek i babcia. Z torbami zakupów pod nogami. Ona wsparta na jego ramieniu mówi mu o tym, co dla niej ważne. A on jej słucha i potakuje. Może to jest właśnie taka miłość, która nie rdzewieje.

***

Ludzie są piękni. Ludzie są niesamowici. Ludzie robią w swoim życiu niesamowite rzeczy.

I chociaż wszyscy popełniamy błędy, a każdy na dnie serca zmaga się ze swoją własną osobistą tragedią, to wszyscy jesteśmy wyjątkowi.

Tylko popatrz w nasze twarze. Tylko zajrzyj w nasze oczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *